جستارهایی در هنر و ادبیات
ترجمه‌ی محسن توحیدیان ▪️ دو خورشید دو خورشید خاموش می‌شوند، خدایا امان بده! یکی در آسمان و دیگری در سینه‌ام چگونه می‌توانند آرام‌ام کنند؟ هنگامی که دیوانه‌وارم سوزاندند؟ هر دو سرد می‌شوند و دیگر چشم‌ها را نمی‌زنند! و آن‌که گرم‌تر است، پیش‌تر می‌میرد. ۶ اکتبر ۱۹۱۵ روان فریب‌ات نمی‌دهم، در خانه‌ام خدمتکار نیستم، شرابی … بیش‌تر بخوانید “هشت شعر از مارینا تسوتایوا” »
به‌فارسیِ محسن توحیدیان ▪️ پس آدم به حوا همسر خویش بیامیخت و او بار برداشت. هنگامی که قابیل را بزاد، گفت: «به یاری خدا مردی به‌دست آوردم!» و روزگاری دیگر، برادر او را بزاد و او را نام، هابیل نهاد. پسران بالیدند؛ هابیل شبان شد و قابیل زمین می‌کاشت. به موسم خرمن، قابیل از کشت … بیش‌تر بخوانید “قابیل و هابیل” »
محسن توحیدیان ▪️ • الیوت «دشت سترون» را با قطعه‌ای از کتاب «سایتریکن» نوشته‌ی «گایوس پترونیوس» آغاز می‌کند. قطعه‌ای کوتاه که به «سیبیل اهل کومی» اشاره دارد. آن‌که از خدا عمر جاودان خواست اما از یاد برد که از او جوانی ابدی هم بخواهد. چنان که تقدیر همیشه نقصی را در ساز و کارهای زندگی … بیش‌تر بخوانید “دشت سترون” »
محسن توحیدیان ▪️ نگاهی به رمان سال بلو به‌ترجمه‌ی مجتبی عبدالله‌نژاد ▪️ هندرسون که در پی خاموش‌کردن ندای درونیِ «می‌خواهم می‌خواهم می‌خواهم» خود است، بر حسب اتفاق تصمیم می‌گیرد به افریقا برود. او نماینده‌ی پریشان‌احوال جهان متمدن است که می‌خواهد به اعماق بدویت، آن‌جا که توتم‌ها، سایه‌ها و خدایان حکم می‌رانند سفر کند تا شاید … بیش‌تر بخوانید “هندرسون شاه باران” »
محسن توحیدیان ▪️ نگاهی به داستان تجسم شوربختی اونه‌تی ▪️ داستان‌هایی را که در بندرگاه‌ها می‌گذرند دوست دارم. داستان‌های بندر بی‌قرارم می‌کنند. همیشه چیزی جادویی و کسالت‌بار در آن‌ها هست. غمی که موج‌های بی‌امان دریا نمی‌توانند آن را با خود ببرند. تاشی از جادو و خیال که افقِ بعیدِ ممتد در روزهای آرام با خود … بیش‌تر بخوانید “تجسم شوربختی” »
