جستارهایی در هنر و ادبیات
محسن توحیدیان ▪️ ⌘ دهشتِ بزرگِ زیستن در کهشکانِ راهِ شیری این است: آنکه بر گردنِ بیگناهان کارد میکشد، همان کودکی است که در گهواره میخندد. آنکه به شکنجه و کشتن فرمان میدهد، همان طفلِ شیرخوارهای است که در گهواره تاب میخورد و او را عروسکی و پستانکی است. این بالاترینِ دهشتهاست. دستهی تبر، روزگاری … بیشتر بخوانید “دستهی تبر” »
محسن توحیدیان ▪️ • وقتی بچهای بهدنیا میآید، باید به او فهماند که عدالت و برابری را ذهن میسازد. مثل باقی چیزهای دیگر. بیرون از ذهن، هیچکدام از اینها وجود ندارد. عشق، دوستی، وفاداری، آزادی و هر مفهوم بشری دیگر، ساختهی این دستگاهِ الکتریکیِ عجیبِ زیرِ جمجمه است که خون میخورد و انتزاع میسازد. آن … بیشتر بخوانید “اشعهی بارمیس” »
محسن توحیدیان ▪️ • باشلار میگوید:«تنها آنکس که میتواند چنان در خود جمع شود که کمترین جا را بگیرد، حیاتی ژرف دارد.»• این طنین دایره است که در بشقابِ گردان محو میشود. برای عبور از آینه، اگر ملازمان اندکی آسانگیر باشند و بعد از ظهری دلپذیر باشد، هیئت ژوری به شکستن فرمان میدهد. اگرنه، راز … بیشتر بخوانید “ایدهی طبیعت” »
محسن توحیدیان ▪️ • نوشتن باید چون دانستنِ دوبارهیِ آتش باشد. نه آن آتش که از برخوردن و افتادن و سایش پیدا شود، که آتشی واژگون، پنهان در دل کوه یخ. عمری شکافتن و آبکردنِ باطنِ یخ، به آتشی میرساند که آنجا میسوزد اما نمیسوزاند. دستیازیدن به چنان آتشی، شگفت است، چوبهی آتشی که ماری … بیشتر بخوانید “دانستنِ دوبارهی آتش” »
محسن توحیدیان ▪️ • لی یانگلی، شاعر چینیتبار زادهی اندونزی از بزرگترین شاعران زمانهی ماست. «کتاب شبهایم» را در دست دارم و امواج حیرتانگیز کلام او، در دریاهایی غریب غوطهام میدهد. کتابی است که میتوان از تباهی زمانه و از سایههای لزجی که هر حکومت استبدادی عقبماندهای بر شهروندانش میاندازد، به آن پناه برد. لییانگ، … بیشتر بخوانید “کتابِ شبهایم” »
