برچسب: محسن توحیدیان

 جانورانی که خورده بودم یکی‌یکی بیدار شدند. نیمه‌های شب از درد به خودم پیچیدم. توی سینه‌ام، توی سرم می‌زدند. نفسم بالا نمی‌آمد. برخاستم و به آشپزخانه رفتم و شیر آب را پیدا کردم. وجودم باغ وحشی شد. یکی کشتی شدم که نوح مسافرانش را از دشت‌ها و جنگل‌ها آورده بود. گاوها ماغ می‌کشیدند، پرنده‌ها می‌خواندند، … بیش‌تر بخوانید “آسمان زرد” »

در بعدازظهر زمستانی، محمدعلی آمد. با همان چشم‌هایی که رنگش به سبز می‌زد اما طلایی هم بود. با آن ابروهای کشیده و زیبایش و با قامتی که خواه ناخواه خمیده بود از بس بلند بود و تکیده. خودش بود و حتا موهایش سفید مانده بود و گوشه‌های سرش به زردی می‌زد. گفت می‌خواهم بروم کوچه‌ی … بیش‌تر بخوانید “کوچه‌ی گلریز” »